http://feministschool.com/spip.php?article7685

همه جایم بدجوری درد میxadکند. خوب نمیxadشود دیگر. آن وقتxadها که داغون میxadشدم با وصله و پیله خودم را طوری سر هم میxadآوردم و مدتی خوب میxadشدم. حالا همه جایم بدجوری درد میxadکند، این دفعه ذره، ذره شدهxadام. ذرهxadها بیxadنظم شدهxadاند، جای خودشان را گم کردهxadاند، همه جایم در رفته. قلبم توی سرم میxadتپد و مغزم از کف پایم دستوراتش را صادر میxadکند. زمانی که بالای سرم بود بیشتر دستوراتش ناشنیده میxadxadماند، حالا که زیر پایم است، دستوراتش از قوزک پایم بالاتر نمیxadآید. قلبم از جایگاه جدیدش سوءاستفاده میxadکند و هر چه میxadخواهد، میxadکند. همه جایم بدجوری درد میxadکند. از بالا و پایین میxadکشند

رمان «در بارهxadی آزاده خانم و نویسندهxadاش» هم وادارت میxadکند به خواندن و هم انگیزهxadای است برای نوشتن. رمانی که مخاطبانش، بیشتر، نویسندهxadها هستند تا خوانندهxadها. زیرا که قصه نوشتن را میxadنویسد. «...او مجبور است نوشتن را از شخصیتxadهایش یاد بگیرد. نوشتن قصه راحت است ولی نوشتن قصه نوشتن اصلا آسان نیست.». با دیدن جملهxadهایی از هزار و یکشب در اول کتاب: «... در یکی از کتابها صورتی یافت که نزدیک بود آن صورت در سخن آید.» خواننده پی میxadبرد که در طول رمان با شخصیتxadها و تصویرهای جانxadدار همراه خواهد شد. مطرح کردن زن سه چشم در اوایل رمان جرقهxadی دیگری